Prawda o przywódcach-dyktatorach i jedynych słusznych ojcach narodu jest trudna do zrozumienia. By ją zgłębić należałoby postawić przed sądem większość narodu - za upatrywanie korzyści w bierności, bezczynności oraz promowaniu niewolniczych postaw - uzasadniane skrytą chęcią zysku lub ostentacyjnym, bohaterskim pragnieniem przeżycia. Kolejnym zarzutem mogłoby być trwanie w nadmienionym zakłamaniu i braku fundamentalnej obywatelskiej odwagi, by stawić czoło zniewoleniu. Daremne to życzenia, wszak życie karze ich wszystkich, bez sądu i trybunału wyrokiem najwyższym: nieszczęściem, bólem, beznadzieją i stratą wszystkiego...